Start
Omhoog
Synchronicity web
Nieuw op dit web
Agenda
Synchroniciteit
Synchro in org
Afdeling HSP
One Session Coaching
Lezingen
Informatie

HSP-Nieuwsflits van 10 oktober 2005

HSP-enquete

Reacties via e-mail

HSP-Groepscoaching

***

HSP-Nieuwsflits 10 oktober 2005:

Beste HSP,

 

Ik ben helemaal verrast. Na mijn tweede oproep (van 19 september 2005) werd ik zo ongeveer overspoeld door reacties op de HSP-enquete. In totaal hebben nu 88 (van de 491) mensen gereageerd. Een respons dus van bijna 18 %, waarvan 17 mannen en 71 vrouwen. Grappig trouwens die 1 en 7.

 

Van zowel de mannen als de vrouwen geeft 71 % aan dat het redelijk tot goed gaat. Op dit punt zijn er tussen mannen en vrouwen geen verschillen. Wel valt natuurlijk op dat er veel meer vrouwen zijn dan mannen.

Kan het zijn dat mannen zich minder snel identificeren met hooggevoeligheid?

 

In ieder geval valt er uit de 200 pagina’s informatie die ik intussen heb uitgeprint wel het een en ander te concluderen. In deze nieuwsbrief zet ik slechts enkele grote lijnen neer. Ik zal nog veel tijd nodig hebben om alles een plek te geven en om de vragen die en passant ook nog gesteld werden te kunnen beantwoorden.

 

Wat mij opvalt:

Of het met HSP’s nu goed of minder goed gaat, voor de meesten blijft het een grote uitdaging om bij zichzelf te blijven.

Het kost blijkbaar (veel) tijd om de eigen hooggevoeligheid te zien als iets positiefs.

Regelmatig komt naar voren: het gevoel in een (kei)harde maatschappij te leven, waarin voor hooggevoeligheid niet of nauwelijks plaats is.

Als HSP’s echter geleerd hebben om hooggevoeligheid een plek te geven in hun leven, dan verschaft het ook (veel) (intense) vreugde.

HSP’s blijken zelf veel oordelen te hebben over hooggevoeligheid. Bovendien lopen deze oordelen ook nog eens sterk uiteen. Het zijn deze eigen oordelen die naar mijn idee HSP’s erg in de weg kunnen zitten.

Een van de respondenten had zelf de indruk dat er redelijk wat HSP’s zijn die weglopen voor hun eigen hooggevoeligheid. Die indruk krijg ik zelf ook. Het lijkt alsof HSP’s lange tijd pogingen ondernemen om “erbij te horen”, dus om vooral te vermijden om over te komen als een HSP.

Iemand zei: we moeten HSP’s vooral niet de indruk geven dat ze anders zijn, want ze hebben het al niet makkelijk.

 

Mijn belangrijkste voorlopige conclusies zijn:

 

Erkenning en herkenning

HSP’s hebben grote behoefte aan herkenning en erkenning. Dit betekent wat mij betreft dat er meer gelegenheid zou moeten komen om andere HSP’s te leren kennen. Wat het echter lastig maakt dat is dat er door HSP’s zelf zo heel verschillend tegen de eigen hooggevoeligheid wordt aangekeken. Er zou dus een vorm van ontmoeten wenselijk zijn die de fase van het oordelen door HSP’s kan omzeilen.

Momenteel ben ik bezig om samen met een aantal gelijkgestemden een bijzondere communicatievorm op te zetten, waardoor je groepen mensen de gelegenheid biedt om elkaar relatief snel op een heel diep niveau te leren kennen. We gaan dit speciaal opzetten voor HSP’s.

 

Wil ik eigenlijk wel hooggevoelig zijn?

Zoals gezegd lijkt het erop dat veel HSP’s naar manieren zoeken om onder hun hooggevoeligheid ‘uit te komen’, om er vanaf te zijn. Dat is erg begrijpelijk. Het omgaan met hooggevoeligheid vereist een soort innerlijke stilte die tegenwicht kan bieden aan al het kabaal om jou heen. En juist omdat je, zeker in de eerste helft van je leven, zo op de buitenwereld/de anderen gericht kan zijn, is “de innerlijke weg” niet makkelijk.

Ook hier kan het helpen om je te spiegelen aan anderen die in een vergelijkbare fase zitten, maar dan wel onder begeleiding om te voorkomen dat je blijft zitten met allerlei projecties van anderen. Voor veel HSP’s is individuele begeleiding vaak te duur en in grote groepen is het lastiger om jezelf te handhaven. Om uit dit dilemma te komen kreeg ik het idee om op beperkte schaal een vorm van groepscoaching voor HSP’s aan te bieden.

Groepscoaching voor HSP’s is beperkt tot zes deelnemers gedurende een sessie van 3 uur. Ik maak daarbij gebruik van verschillende vormen van dialoog, vraag en antwoord, reflectie, deels gebaseerd op de werkwijze van C.G. Jung. Voor meer praktische info over HSP-Groepscoaching klik hier.

 

Wat is nu eigenlijk hooggevoeligheid?

Nu HSP’s steeds gerichter hun weg zoeken binnen zowel de alternatieve als reguliere hulpverlening, blijkt dat

zowel HSP’s als hulpverleners moeite hebben om het begrip hooggevoeligheid een plek te geven in het scala aan klachten dat een HSP kan hebben. Er worden allerlei andere etiketten erbij gesleept, waarvan het nog maar zeer de vraag is of deze voor HSP’s gelden.

Mijn eigen visie is dat de fysieke conditionering van HSP’s, namelijk een verhoogde gevoeligheid voor prikkels (zowel interne als extern) kan leiden tot verschillende overlevingsstrategieën. Als er één groep maatwerk nodig heeft zijn het wel de HSP’s. Er is een grote informatiebehoefte zowel bij HSP’s als bij hulpverleners om hooggevoeligheid te kunnen ‘duiden’.

 

Ondanks dat er meer boeken verschijnen over hooggevoeligheid, blijft de praktische vertaalslag lastig. Dat wordt mijn inziens ook veroorzaakt door de vele verschillende visies, of liever het ontbreken van een grotere visie op hooggevoeligheid.

Ik denk zelf dat het tijd wordt om hooggevoeligheid in een maatschappelijke context te plaatsen. Er moet een breed gedragen visie op hooggevoeligheid komen, waar HSP’s beter van worden.

 

Momenteel besteed ik veel tijd aan het leggen van contacten met mensen die bereid èn in staat zijn om hier energie in te stoppen. Ik hoop dat dit op korte termijn zal leiden tot een vernieuwende beweging. Als startpunt zie ik een speciaal HSP-symposium, met als centraal thema “een praktische visie op HSP”.

 

In een volgende nieuwsflits ga ik hier dieper op in.

 

Als je wilt reageren, dan hoor ik het graag (e-mail)

 

Hartelijke groet en veel innerlijke wijsheid toegewenst,

 

Felix Brabander